• BIST 90.182
  • Altın 146,281
  • Dolar 3,6195
  • Euro 3,9306
  • Samsun 11 °C
  • Ankara 13 °C
  • İstanbul 15 °C
  • Trabzon 9 °C

Abilik...

Mustafa ÇAKIR

 

Hemşehrimiz, Gençlik ve Spor Bakanı Suat Kılıç’ın kendini protesto eden Emre isimli öğrenciyle insani çizgide buluşması tarihe not düşmüştür.

Değil protestoyu eleştiriyi bile sindiremeyen siyasetçilerin hakim olduğu ülkemizde bir bakanın kendini protesto eden öğrenciyi programının ardından karakoldan çağırtıp 1 saat dinlemesi ya da ikna etmeye çalışması basit bir hadise değildir.

Diyebilirsiniz, "Dürüstlük gibi" herkeste olması gereken bir durum, bu. Katılıyorum. Ama bugüne kadar değil protesto eden eleştirisinin dozajını kaçıran ve iyi muamele gören kaç örnek gösterebilirsiniz. Bir elinizin parmağını geçmez.

Dünkü fotoğraf, “Bakan değil abin olarak seni dinliyorum” diyen Suat Kılıç’ın Bakanlığı’na bağlı kurumların çatısı altındaki öğrenci ve sporcuları himayesine aldığını da gösteriyor.

Çünkü, ancak bir abi kendisini zora sokan kardeşinin yaptığını bir haylazlık olarak görebilir. O nedenle de hoşgörür, terbiye etmeye çalışır.

 Eylemci Emre’ye yaptığı gibi...

Abilik zor iş.

Geçmişte eylemcisini affeden, yanına çağırıp konuşturanları gördük. Ancak oturup bir saat başbaşa konuşup, dert dinleyip, yemek - çay ısmarlayanına ilk defa tanık olduk.

Suat Kılıç, basına yansıyan tek kare  fotoğrafla aslında çok mesaj verdi. Sağ eliyle sol eli üzerinde birşeyler yazar gibi hareketi de konuşmanın ikna yönünde geçtiğini gösteriyor. 

Samsun’un hoş gören havasını da gördüm ben o fotoğrafta. Samsun Milletvekili Suat Kılıç, Gençlik ve Spor Bakanı olduktan sonra “gençlerin abisiyim” demişti.

Abilik gibi zor bir mesleğe ilk adımını attığını düşünenler yanıldılar. Çünkü, O Samsun’da da birçok alanda abilik yaptı. Bazen tarzı, bazen de parti içindeki rakipleri anlaşılmasını zorlaştırdı.

Abi olunca; kırılmayı da intikamı da öc almayı da unutmak gerekiyor. Abilik, sevmeyi, desteklemeyi, korumayı, merhameti, göz yaşını içine akıtmayı, gülmeyi ve güldürmeyi gerektiriyor.

Ben o gencin yerinde olsam yani adım eylemci Emre olsaydı, Abi’min elini öper özür dilerdim. Abi olsaydım da elimi öptürmez beni uyardığın için teşekkür eder, tepkisini demokrasiye yakışan şekilde sözle yapmasını salık verirdim.

Ama ne Emre’yim ne de Abiyim.

Gördüğüm, o fotoğraf siyaset tarihine de eylemci öğrenciler tarihine de not düşmüştür.

O not; Abiliğin de Kardeşliğin de fedakarlıkla yaşadığı.

  • Yorumlar 4
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
    Yazarın Diğer Yazıları
    Tüm Hakları Saklıdır © 2008 Haber Exen | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
    Tel : 0.362. 432 64 64 Faks : 0.362. 435 47 77